Oroitzen zaitudanean ama (Mikel laboa)

oroitzen zaitudanean ama (Mikel laboa)

Orointzen zaitudanean,
Ama,
Sukaldean egoten zara
Mahaia bostentzat atondu,
Aulkian eseri eta leihotik,
Kristala lausotzen duen lurrina ezabatu gabe,
Neguari begira,
Eta ni
-Badakit-
Zeure begien ondoan nagoela.
Patioan solasean eta lagun batek:
“Itolarria sentitzen diat…”.
Zer den amaren begian egotea!

Utzi erantzuna

Zure e-posta helbidea ez da argitaratuko. Beharrezko eremuak * markatuta daude

*